Lise Sporcuları için VBT

Bu hafta, belirli gruplara yönelik Hız Temelli Antrenman serimize, lise sporcuları için Hız Temelli Antrenman (VBT) ile devam ediyoruz. Lise sporcuları genellikle fiziksel olarak tam olarak gelişmemiş, antrenman yaşı ve kronolojik yaş bakımından daha genç olup, performanslarını etkileyen çeşitli dış faktörlere maruz kalmaktadır. Bunlar arasında okul stresi, üniversiteye başvuru stresi, aile stresi, seyahat stresi ve çoğu zaman beslenme stresi de yer alabilir. Daha genç sporcular

Bu yazıyla, gelişim aşamasında olan lise sporcuları için ağırlık antrenmanının tamamlayıcı bir unsur olduğunu hatırlatmak istiyoruz. Ağırlık antrenmanı, yaralanmaları önlemeye ve performansı artırmaya kesinlikle yardımcı olsa da, sırf yükleme yapmak için yapılmamalıdır. Kademeli yük artışı ve bireysel ilerlemenin yakından izlenmesi hâlâ geçerli bir uygulama olmalı ve spor faaliyetleri, eğitim veya aile yaşamından ödün verilmesine neden olmamalıdır.

BAZI LİSE SPORCULARININ İSTATİSTİKLERİ

YARALANMA ORANLARI

Colorado Üniversitesi,_{2016⁄2017 yıllarında} lise sporcularının maruz kaldığı tüm yıllık sakatlıkları kapsayan kapsamlı bir meta-analizde, bir takvim yılı içinde lise sporcularının maruz kaldığı sakatlık sayısına ilişkin veriler sunmuştur._2016⁄2017 döneminde tahmini 1.160.321 lise sporcusu sakatlık geçirmiştir. Bu sayı, tüm lise sporcularının yaklaşık %2,09'unu oluşturmaktadır. Bu yüzde makul olmayan bir şekilde yüksek görünmeyebilir, ancak yaralanmaların toplam sayısı kesinlikle yüksektir. İster birkaç gün, ister bir sezon veya kariyerin sonu olsun, her yaralanma önemlidir. Antrenörler, sporcularıyla iletişim kurarak, performans göstermeye hazır olup olmadıklarını değerlendirerek ve iyileşme ve beslenme için somut kaynaklar sağlayarak, hem ağırlık odasında hem de dışında bu sayıyı azaltmaya ve hafifletmeye yardımcı olabilirler [12].

BESİN DEĞERLERİ

2018 yılında, bağımsız bir kuruluş bu yaş grubunun beslenme alışkanlıklarını anlamak amacıyla binlerce lise öğrencisiyle bir anket çalışması gerçekleştirdi. Ankete katılan lise öğrencilerinin %14,1’inin kahvaltı yapmadığı, %18,7’sinin yüksek miktarda gazlı içecek tükettiği, %5,6’sının meyve tüketiminin düşük olduğu ve %7,2’sinin sebze tüketiminin düşük olduğu tespit edildi [13]. Lise çağındaki sporcuların makro besin tüketimine ilişkin genel öneriler şunlardır: Karbonhidrat %45-65, Protein %10-30, Yağ %25-35 [10]. Ayrıca, yüksek miktarda düşük şekerli sıvı alımı da önerilmektedir (egzersiz sırasında vücut ağırlığının 13 mL/kg'ı ve egzersiz sonrasında vücut ağırlığının 4 mL/kg'ı). Lise öğrencilerinin kahvaltı yapmaları ve gün boyunca öğün ve atıştırmalıklarını zamanlamaları yaygın olarak önerilmektedir [10].

MEZUNİYET ORANLARI

2014 yılında, Kansas’taki lise sporcularının mezuniyet oranı %98 iken, spor yapmayan akranlarınınki %90’du [11]. Bu durum göz önüne alındığında, sporcuların spora devam etmesini sağlamak, onların genel sağlığı, refahı ve eğitimi açısından son derece önemlidir. Dolayısıyla antrenmanlar, aşırı yükleme yerine sağlık ve performansı artırmalı ve sakatlıkları önlemelidir. Hangi uyarıcıları sağladığımızı daha kesin bir şekilde bilmemiz gerekir. Bunu kesin olarak bilmek için ise bunu destekleyecek veri noktalarına ihtiyacımız vardır.

Lise öğrencileri kendilerine nasıl bakacaklarını, doğru beslenmeyi, doğru antrenman yapmayı ve doğru şekilde toparlanmayı öğreniyorlar. Etkili olan pek çok değişken varken, ağırlık odasında toplanan veriler, dış etkenlerin performanslarını nasıl etkileyebileceğine dair bize bir fikir verebilir. VBT tarafından uygulanan hazırlık değerlendirmeleri ve antrenman süresince sürekli değerlendirme ve ayarlamalar yoluyla, lise sporcularımıza olumlu adaptasyonlar oluşturma şansı veriyoruz. Ayrıca, ağırlık odası içinde veya dışında bir sorun olması durumunda koçlara uyarı gönderme imkanı da sunuyoruz.

EGZERSİZ SIKLIĞI

Lise sporcularının antrenman deneyiminin henüz az olması nedeniyle, başlangıçta yaşadıkları uyum süreçlerinin çoğu nöromüsküler niteliktedir [1]. Yani başlangıçta “daha güçlü” hale gelmiyor olabilirler; sadece hareket kalıplarının verimliliğini artırıyor olabilirler. Bu süreç, yük değil, daha yüksek antrenman hacmi ile desteklenir. Hızlarla ilgili verilerle desteklendiğinde ise bu hacim, nicel olarak ölçülebilir hale gelir.

Hız verisini sporcunun hareket kalıbındaki niyetini anlamak için kullanmazsak, hacmin istenen adaptasyonları başlatmaya yeterli olup olmadığını tahmin etmek zorunda kalırız. Hız Temelli Antrenman (VBT) kendi kendini düzenleyen bir sistemdir; dolayısıyla hacim de kendi kendini düzenler. Maksimum niyet varsayıldığında, sporcu hacim gerçekten yeterli olduğunda durur; bu durum hareket hızı ve eşik değerler tarafından belirlenir [4, 7-8]. Daha genç bir sporcu, VBT'yi kullanarak toplam hacmi ve yükü düzenleyebilir, hareket kalıplarının verimliliğini artırabilir ve bunu sağlam verilere dayanarak daha önce mümkün olandan daha hızlı bir şekilde yapabilirse, çok daha hızlı bir şekilde daha büyük gelişmeler sağlanabilir.

SONUÇ

Lise sporcularının gelişiminde çok sayıda değişken rol oynadığından, hız temelli antrenmanlardan elde edilen ek veriler, genel durumu tam olarak anlamaya yardımcı olabilir. Antrenörler bu verileri, zorluk yaşayan sporculara destek olmak, ihtiyaç duyanları cesaretlendirmek ve nihayetinde sporcuların sağlığını ve genel performansını artırmak için kullanabilirler.

DİĞER İLGİLİ YAZILAR!

Perch hakkında daha fazla bilgiyiburadan edinebilirsiniz! Ürün videolarını buradan izleyebilirsiniz. Destek web sitemizi de buradan ziyaret edebilirsiniz .

Temellere geri dönelim mi? VBT ve kuvvet antrenmanının kökenlerini gözden geçirin!

KAYNAKLAR

1. Baechle, T., Earle, R. ve Ulusal Güç ve Kondisyon Derneği (ABD). (2008). Güç antrenmanı ve kondisyonun temelleri (3. baskı). Champaign, IL: Human Kinetics.
2. Bourdon, P. C., Cardinale, M., Murray, A., Gastin, P., Kellmann, M., Varley, M. C., … Cable, N. T. (2017). Sporcu Antrenman Yüklerinin İzlenmesi: Konsensüs Bildirisi Sporcu Antrenman Yüklerinin İzlenmesi: Konsensüs Bildirisi. Uluslararası Spor Fizyolojisi ve Performansı Dergisi, 12(Mayıs), 161–170.
3. Gonzalez-Badillo, J.; Sanchez-Medina, L. Direnç antrenmanında yük yoğunluğunun bir ölçütü olarak hareket hızı. Int. J. Sports Med. 2010, 31, 347–352.
4. Jidovtseff, B.; Harris, N.; Crielaard, J.; Cronin, J. 1RM tahmininde yük-hız ilişkisi kullanımı. J. Strength Cond. Res. 2011, 25, 267–270.
5. Jiménez-Reyes, P., Samozino, P., Brughelli, M. ve Morin, J. B. (2017). Sıçrama sırasında kuvvet-hız profillemesine dayalı kişiselleştirilmiş bir antrenman programının etkinliği. Frontiers in Physiology.
6. Jovanovich, M.; Flanagan, E. Hız temelli kuvvet antrenmanının araştırma uygulamaları. J. Aust. Strength Cond. 2014, 22, 58–69.
7. Mann, B., Kazadi, K., Pirrung, E. ve Jensen, J. (2016). Patlayıcı güç sahibi sporcuların yetiştirilmesi: Sporcularda hıza dayalı antrenmanların kullanımı. Muskegon Heights, MI: Ultimate Athlete Concepts.
8. Mann, J. B., Thyfault, J. P., Ivey, P. A. ve Sayers, S. P. (2010). Üniversite sporcularında kuvvet gelişimi üzerine otoregülatör progresif direnç antrenmanı ile doğrusal periyodizasyonun karşılaştırmalı etkisi. Journal of Strength and Conditioning Research.
9. Thorpe, R. T., Atkinson, G., Drust, B. ve Gregson, W. (2017). Seçkin takım sporcularında yorgunluk durumunun izlenmesi: Uygulama açısından çıkarımlar. Uluslararası Spor Fizyolojisi ve Performansı Dergisi, 12, 27–34.
10. Potgieter, S. (2013). Spor beslenmesi: Amerikan Spor Beslenme Koleji, Uluslararası Olimpiyat Komitesi ve Uluslararası Spor Beslenme Derneği’nin egzersiz ve spor beslenmesi konusundaki en son kılavuzlarının bir derlemesi. Güney Afrika Klinik Beslenme Dergisi. https://doi.org/10.1080/16070658.2013.11734434
11. Barkhorn, E. (30 Ocak 2014). Sporcular, spor yapmayanlara göre liseyi bitirme olasılıkları daha yüksektir. https://www.theatlantic.com/education/archive/2014/01/athletes-are-more-likely-to-finish-high-school-than-non-athletes/283455/ adresinden alınmıştır .
12. Comstock, D., Pierpoint, L., Erkenbeck, A., Bihl, J., (2017). Ulusal Lise Spor Kaynaklı Yaralanma İzleme Çalışması. High School RIO., 1-127.
13. ABD'deki Lise Öğrencilerinin Beslenme Alışkanlıkları. (2017). https://stateofchildhoodobesity.org/high-school-nutrition/ adresinden erişilmiştir.