Czas na testy: technologia stojąca za największym rokiem testowym w Australii

---

Dean McNamara i Ross Herridge, Dział Sprawności Fizycznej Cricket Australia.

Najważniejsze wnioski:

• Bezprecedensowy harmonogram: Australijska reprezentacja mężczyzn w krykiecie testowym stoi przed ogromnym wyzwaniem rozegrania aż 21 meczów testowych w ciągu 13 miesięcy, od sierpnia 2026 r. do sierpnia 2027 r. Ten intensywny harmonogram skupia obciążenie, które historycznie rozkładało się na dwa lata, w okresie nieco ponad jednego roku

• Ogromne obciążenie miotaczy szybkich: Przewiduje się, że grupa miotaczy szybkich wykona ponad 16 000 rzutów w nadchodzącym sezonie. Aby sprostać tym ekstremalnym wymaganiom fizycznym, drużyna będzie musiała polegać na szerokim składzie krajowych miotaczy szybkich oraz wykorzystywać wszechstronnych graczy do znaczących zmian miotaczy, a nie tylko do symbolicznych overów.

• Zarządzanie oparte na danych: Trenerzy i personel pomocniczy w znacznym stopniu opierają się na technologiach z zakresu nauk o sporcie, takich jak urządzenia do noszenia firmy Catapult oraz system zarządzania sportowcami TeamWorks, aby monitorować zmęczenie fizyczne. Technologia ta śledzi takie wskaźniki, jak prędkość rozbiegu oraz chwilowe obciążenie mechaniczne ( player load), co pozwala personelowi podejmować świadome decyzje w czasie rzeczywistym dotyczące treningu, rotacji i selekcji sportowców.

---

Dwadzieścia meczów testowych. Cel: zdobycie czterystu wicketów. Wyniki, jakich można by się spodziewać w ciągu 24 miesięcy. Różnica polega tym razem na tym, że wszystko to ma się wydarzyć w ciągu 13 miesięcy.

Oto wyzwanie, przed którym stanie australijska męska reprezentacja testowa w okresie od sierpnia 2026 r. do sierpnia 2027 r.: dwadzieścia meczów testowych, a także dwudziesty pierwszy, jeśli zakwalifikujemy się do finału Mistrzostw Świata w Testach. Wszystko to w ciągu nieco ponad roku. Można to porównać do sytuacji, w której rozegrano by wielki finał AFL, a już w następnym tygodniu rozpocząłby się kolejny sezon.

Będzie to wyzwanie związane z zasobami i zmęczeniem, zwłaszcza dla grupy szybkich miotaczy. Aby mu sprostać, trenerzy, personel pomocniczy i zawodnicy mają do dyspozycji szereg możliwości, które pozwolą im wspierać, kierować i reagować na przeszkody pojawiające się w miarę upływu roku. Dysponujemy bystrym, myślącym przyszłościowo zespołem trenerskim, wysoko wykwalifikowanym personelem pomocniczym oraz działem zajmującym się nauką o danych i analityką, które pomagają to wszystko wesprzeć.

Pierwszym krokiem w zmierzeniu się z tym wyzwaniem jest uświadomienie sobie, do czego tak naprawdę się przygotowujemy. Najbardziej oczywistym i wymagającym elementem jest to, w jaki sposób będziemy zarządzać i kierować naszą grupą szybkich miotaczy w okresie, który – z punktu widzenia obciążenia zawodowego – będzie dla większości z nich najtrudniejszymi 12 miesiącami w karierze testowej.

W ciągu ostatnich dziesięciu lat kalendarzowych Australia rozegrała 96 meczów testowych, co daje średnio 9,6 meczu rocznie.

Prognozowanie obciążenia pracą

Zaczynamy od prognozowania prawdopodobnego obciążenia, z jakim będą musieli sobie poradzić nasi szybcy miotacze. Analiza wyników meczów na poszczególnych obiektach, w połączeniu z spostrzeżeniami i wskazówkami trenera, pozwoliła nam oszacować, jak według nas będzie wyglądało obciążenie szybkich miotaczy w ciągu całego roku.

Trasa rozpocznie się od dwóch meczów testowych na północy Australii przeciwko Bangladeszowi, a wkrótce potem odbędą się trzy mecze testowe w RPA przeciwko aktualnym mistrzom Światowych Mistrzostw w Testach. Wracamy na australijskie lato z czterema testami przeciwko silnej drużynie Nowej Zelandii, a następnie natychmiast wyruszamy na pięć testów do Indii. Stamtąd wracamy do domu na jednorazowy test z różową piłką przeciwko Anglii na stadionie MCG – test z okazji 150. rocznicy – a następnie na finał Mistrzostw Świata w Testach na stadionie The Oval. Wszystko to prowadzi do wyjazdowej kampanii w ramach Ashes: pięciu testów w Anglii.

Liczba rzutów to tylko część obrazu. Każdy mecz testowy wiąże się również z obciążeniem biegowym: metry pokonane na boisku, metry przebiegnięte z dużą prędkością, sprinty, przyspieszenia i hamowania – wszystko to rejestruje system Catapult. Dane dotyczące trzech naszych czołowych miotaczy szybkich z całego okresu ich kariery testowej pokazują, jak duże mogą być różnice w tym obciążeniu między typowym meczem a meczem o najwyższym natężeniu.

Łączne obciążenie biegowe w ramach testów z lat 20–21 wyniesie setki tysięcy metrów. Dostosowanie programów biegowych dla zawodników, którzy nie zostali powołani do reprezentacji, oraz zarządzanie obciążeniem między meczami w przypadku tych, którzy grają, ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia gotowości szybkiego miotacza do występu.

Konkurencja rzeczywiście staje się coraz bardziej zacięta i warto spojrzeć na to z odpowiedniej perspektywy.

Nieco ponad 16 000 rzutów szybkich w ramach 20–21 meczów testowych rozłożonych na 13 miesięcy. Taka liczba rzutów w przeszłości byłaby rozłożona na dwa lata rozgrywek testowych.

A szczera odpowiedź brzmi: żadna grupa australijskich szybkich miotaczy nigdy wcześniej tego nie osiągnęła. To naprawdę zupełnie nowy rozdział. Dwadzieścia testów, czterysta wicketów, Mistrzostwa Świata w Testach oraz seria Ashes. Oczekiwania wciąż skupiają się na zwycięstwie, a nie tylko na przetrwaniu.

To mocne stwierdzenie. Nie może to jednak być tylko kwestia zaufania. Jest to efekt ogromnej pracy na styku coachingu, nauk o sporcie i technologii.

Gdzie ta technologia ma zastosowanie

Krykiet to sport oparty na kolejnych zdarzeniach. Wszystko dzieje się po rzucie piłki. Pałkarz reaguje na rzut, obrońcy reagują na pałkarza, a każde kolejne zdarzenie (złapanie piłki, wyautowanie, błąd w polu, wicket) ma swój początek w tym samym pierwszym akcie: rzucie piłki przez miotacza.

Właśnie dlatego technika szybkiego rzutu zaczyna się od rozpoznania samej piłki.

Catapult od ponad dziesięciu lat jest jednym z partnerów australijskiego krykieta w dziedzinie technologii naukowych stosowanych w sporcie. Ich urządzenia do noszenia na ciele to nie tylko lokalizatory GPS. W każdym z nich znajdują się żyroskopy, magnetometry i akcelerometry, z których każdy mierzy inne parametry. Razem pozwalają nam one ustalić, czy doszło do określonego zdarzenia. W tym przypadku – czy piłka została rzucona.

Automatyczne wykrywanie piłek stanowi samo w sobie prawdziwy krok naprzód. Minęły już czasy, kiedy sportowcy musieli samodzielnie liczyć i zgłaszać, ile piłek rzucili podczas treningu. Urządzenie robi to za nich – automatycznie i obiektywnie – co ma ogromny wpływ na przebieg treningów.

Po wykryciu rzutu możemy przypisać do niego wskaźniki intensywności. Długość rozbiegu. Prędkość rozbiegu: średnia, maksymalna oraz prędkość w momencie rzutu. Chwilowe wartości wskaźnika intensywności rzutu ( player load ). Wszystko to, wraz z pomiarami przechyłu, odchylenia i pochylenia uzyskiwanymi za pomocą żyroskopu, pomaga nam z czasem stworzyć indywidualny profil gry w kręgle dla naszych sportowców.

Gracze muszą przestrzegać surowych zasad dotyczących prawidłowego wykonania rzutu. Jednak w ramach tych zasad każdy z nich ma swój własny, subtelny, a jednocześnie niepowtarzalny styl gry: swój „odcisk palca”. Ten „odcisk palca” oznacza, że intensywność szybkich rzutów należy oceniać indywidualnie dla każdego gracza. Względne wskaźniki intensywności (porównanie danej sesji treningowej danego gracza z jego własną wartością odniesienia) dostarczają nam znacznie bogatszych informacji niż wartości bezwzględne. Porównanie sesji treningowej z ważnym meczem pozwala nam sklasyfikować intensywność wysiłku, jaki każdy z graczy faktycznie wkłada w daną sesję w danym dniu.

Wszystko to odbywa się za pośrednictwem systemu Catapult i stanowi pierwszy etap monitorowania naszych szybkich miotaczy.

W trakcie rozmowy powstaje plan

Wszystko to nadal wymaga zaangażowania grupy trenerów i personelu pomocniczego, którzy będą łączyć dane, nadają im kontekst, dodają element ludzki i ostatecznie je wykorzystują. Najważniejsze jest jednak to, że to sportowiec zamyka ten cykl.

Kiedy trener kręglarstwa i personel pomocniczy siadają, aby opracować plan dla konkretnego szybkiego miotacza, gromadzimy wszystkie te dane, uwzględniamy indywidualne uwarunkowania, wymagania meczowe i strategiczne, a następnie wspólnie tworzymy harmonogram dla tego zawodnika. Jednak, jak to się mówi, każdy ma plan, dopóki nie dostanie w twarz — nie mamy wątpliwości, że dostaniemy w twarz. Trening na wysokim poziomie, sprawne zarządzanie oraz nasza umiejętność opierania się na praktykach z zakresu nauk o sporcie zapewnią nam najlepszą pozycję do reagowania i zachowania elastyczności.

Rozmowa na temat selekcji przebiega tak samo. Biorąc pod uwagę dwadzieścia meczów testowych do rozegrania, jest mało prawdopodobne, by jakakolwiek grupa sześciu lub siedmiu szybkich miotaczy rozegrała je wszystkie. Kluczowymi czynnikami są skład drużyny oraz rezerwa szybkich miotaczy. Plan wymaga rezerwy i musi inteligentnie rozkładać obciążenie. Wszechstronni gracze, którzy przejmują znaczące zmiany w rzucaniu (a nie tylko symboliczne overy), są jednym z narzędzi, z których korzysta plan przy zarządzaniu kluczowymi szybkimi miotaczami. Istotne znaczenie ma silna australijska liga krajowa oraz pula wysokiej jakości szybkich miotaczy do wyboru. W całym australijskim krykiecie struktura Performance Services została opracowana z myślą o przepływie zawodników, komunikacji i współpracy. Ta struktura zapewnia nam dostęp do szerokiego zaplecza szybkich miotaczy oraz innych pozycji w całym australijskim systemie krykieta.

Jeśli za górną granicę możliwości szybkiego miotacza uznamy liczbę rzutów wykonanych przez naszych zawodników w dotychczasowych meczach, spodziewamy się, że ten pułap zostanie osiągnięty gdzieś w trakcie serii testowej z Indiami. Potem czeka nas jeszcze test na stadionie MCG, finał WTC oraz seria Ashes. Będziemy musieli znaleźć sposób, by wpasować kwadratowy kołek w okrągłą dziurę.

Obciążenie treningowe w krykiecie testowym różni się znacznie w zależności od meczu. Ważne jest to, jak reagujemy i jak przygotowujemy się do kolejnego spotkania. Dane wskazują nam, kiedy jesteśmy na dobrej drodze, a kiedy nie, czy zawodnik radzi sobie z wymaganiami, a także pozwalają nam na bieżąco dostosowywać nasze działania. Stanowią one obiektywny i pozbawiony emocji wkład w rozmowę między sportowcem, trenerem i personelem pomocniczym.

Decyzje nadal podejmują osoby obecne na sali: zawodnicy, trenerzy, personel pomocniczy, zespół analityków oraz kierownictwo. A w krykiecie odrobina szczęścia nigdy nie zaszkodzi.

Rok inny niż wszystkie

Najbliższe trzynaście miesięcy będzie wymagało od australijskich miotaczy szybkich więcej niż jakikolwiek inny podobny okres w historii tego sportu. Będzie to również większe wyzwanie dla osób z ich otoczenia.

Duże znaczenie mają zarządzanie meczami, skład drużyny, światowej klasy gracze w krykieta oraz przyszłościowe podejście trenerskie. Technologie takie jak Catapult odgrywają kluczową rolę w podejmowaniu tych decyzji. Dają nam one rzetelny obraz tego, czego wymagamy od naszych miotaczy i na co mogą bezpiecznie sobie pozwolić.

To podejście oparte na danych nie kończy się wraz z ostatnim testem w Anglii. Nasz horyzont planowania sięga już poza Mistrzostwa Świata w ODI w 2027 roku, a te same narzędzia, które pomagają nam zaplanować cały sezon, pomagają nam również podjąć właściwą decyzję w trakcie pojedynczej sesji treningowej. Długoterminowe planowanie i krótkoterminowa elastyczność wywodzą się z tego samego źródła: rzetelnych danych, wykorzystywanych przez osoby znające się na tym sporcie.

W końcu wszystko sprowadza się do ludzi, których spaja silne przywództwo, wspólne cele oraz grupa światowej klasy sportowców.